czwartek, 12 listopada 2015

IMIĘ

Cześć! Mam na imię.. Na razie jeszcze nie wiem też jak mam na imię. Moje imię wzbudza we mnie wręcz odrazę, wypowiadane przez innych  mnie upokarza, wyklucza. A jeśli nie lubi się swojego imienia nie sposób lubić siebie i się z sobą identyfikować. Za jakiś czas na pewno się przedstawię.
Więc zacznę inaczej.
Cześć! Jestem DDA! I jestem uzależniona od każdego milimetra ludzkiego uznania, dobra, miłości czy zainteresowania. Jestem uzależniona od ludzi. Tych, którzy ofiarowują mi coś co nazywamy uwagą ale też od tych, którzy tej uwagi mi nie dają a wręcz przeciwnie, którzy traktują mnie przedmiotowo i nieludzko. Tak właśnie. Tych pierwszych tak bardzo mi w życiu brakowało dlatego lgnę do nich jak kilkuletnie dziecko do spódnicy matki; a tych drugich miałam na co dzień przed oczami, uszami, dotykiem i do nich jestem po ludzku lub po dziecięcemu przyzwyczajona.
Wbrew wszystkiemu ten blog nie będzie miejscem gdzie będę wylewała moje żale i nienawiść do powyżej opisanych.
Wyruszam w podróż mojego życia aby odnaleźć MNIE. Mnie prawdziwą. Mnie,której nigdy nie poznałam a nawet jeśli to nie pamiętam. Za pewno tych bolesnych chwil owianych przeszłością, która uzewnętrzni się w teraźniejszych sytuacjach nie będzie brakować, ale wierzę że uda mi się idąc rozpoznawać każde cząsteczki siebie dawno temu rozdeptane i wyrzucone przez tych, którzy nie byli gotowi na moją indywidualność..
Wyruszam aby  zdążyć przed śmiercią żyć. Żyć w pełni. Żyć w wolności. Żyć nie będąc uzależnioną od ludzi.. Żyć w miłości i szacunku do Siebie. Tej wyjątkowej, indywidualnej. Bo podobno taka jest moja ludzka natura.. Wyruszam aby tego doświadczyć..

1 komentarz:

Dziękuję, że chcesz towarzyszyć w mojej osobistej wędrówce. Każde słowo pozostawione w tym miejscu, jest dla mnie ważne i cenne. Zapraszam i czuj się jak u Siebie :)